Dağa Düşen Bulut


Bırakalım güğümler oldukları yerde kalsın. Yalnız güğümler mi kayıp? Ya kurnalar? Ya çeşmeler? Sedye hala protokoldeki yerini koruyor mu bilinmez! Ben bilmiyorum.
“ Medaha yenge! Medaha yenge “kortma!” benim ben! Ben Daştan! Kuşlar konmuş onları kaldırıyorum!”
adını Daştan koymuşlardı ki dayanıklı olasın. Doğar doğmaz derenin soğuk sularına sokmuşlar. Olmadı. Çabuk öfkelendin. Çabuk kızdın. Çabuk kaçtın. Bir anlık bir öfkeyle terk ettin baba ocağını-ana kucağını. Yıllar sonra döndün. Kansere yenilmiştin. Bir haftayı doldurmamıştı dönüşün, bu kez ÖLÜM’le terk ettin.
devamını oku

Yorum yaz Etiketler: hikaye

Tell a friend Linki paylaş...



Bu linke puan ekleyen üyeler.