Satmışım Ferrarisini. . .
Yirmili yaşlarının başındaki genç adam, ‘Bana paranın önemsiz olduğunu hiç kimse söylemesin’ diye mırıldandı, neden sonra duruşuna mağrur bir eda vererek cümlesini tamamladı: ‘Ben materyalistim arkadaş!’ Hayatımda ilk defa birisinin hiç utanıp sıkılmadan kendisini böyle tanımladığını duyuyordum. Hani paraya önem veren çok insan görmüş ve dinlemiştim ama paraya verdiği önemi militan materyalistliği ile telif edene ilk defa rastlıyordum. Aslında bu delikanlı bir kuşağın şarkısını terennüm eder gibiydi. Uğruna yaşanacak ve ölünecek değerleri olmayan, hayatı kendi benliği ekseninde anlayan ve tanımlayan maddeci bir kuşak, anne babalarından farklı olarak, bu tutumlarını cümle âleme ilan etmekte beis görmüyorlardı.
Yorumlar