Elimizdekilerin Şükrünü Yapıyor muyuz?
Bağdat’ı kıtlık kırıp geçiriyordu. Herkesten önce de hamallar açlık çekiyordu.
İçinde ekmek piştiği, sokağa kadar yayılan kokudan belli olan bir evin
kapısından seslendi hamalın biri:
- Allah rızası için birazcık ekmek. Günlerdir lokma girmedi ağzımdan.
Tandırın başındaki kadın taze ekmekleri kızına uzattı. “Ver şu adama” dedi.
Kızcağız ekmekleri güzelce katlayıp verdi aç hamala.
Hamalın sevincine sınır yoktu. Evine doğru hızlandı. Kim bilir kaç günlük
açlığını giderecekti? Tam bu sırada karşıdan gelen birinin sert ikazı durdurdu
onu:
Yorumlar